Tim: Indonesië

Welcome to paradise? A case study on the Bali waste crisis

Vamos bien Tim FaassenSelamat siang, I’m Tim Faassen and for my master Social and Cultural Anthropology my fieldwork will be conducted in Bali, commonly known as the ‘Island of the gods’ or ‘paradise’. But can Bali still be called paradise because of the waste problem? I will research how locals and tourists experience and explain the waste problem at Kuta beach and how, if at all, they work on existing or potential solutions.

The Indonesian Island of Bali has been a popular tourist destination since decades. Because of mass tourism, Bali is facing enormous environmental problems. Garbage is increasingly becoming a concern for locals and tourists alike, detracting from the natural beauty of Bali. Every day some 15,000 cubic metres of waste is dumped on public tips and only half is recycled. Illegal dumping, burning of garbage, and a lack of access to recycling facilities means that Bali’s air, land and water, and all those who live, work and play in it battle pollution daily.
The south of Bali is one of the main tourist areas and, especially the beach is worst affected. People dump their trash in rivers, canals, ditches, side of the road etcetera. Rubbish dumped into rivers ultimately ends up out at sea. The waste washes back to the shore, but a lot of the waste end up further away in the sea.
In my research I will analyse how locals and tourists experience and explain the waste problem at Kuta beach and how, if at all, they work on existing or potential solutions. I will do my research in the south of Bali. In this area I will focus on tourists and people who live and work in tourists areas.  Here I will research what the waste problem at Kuta beach is and how this affects local people and tourists. I will also focus on how tourists and locals perceive the waste problem, in particular in relation to the natural environment and if the locals and tourists take ownership over the problem.

Blog: Tour de trash
Geplaatst op 2 mei 2014

Het zit erop. Na bijna vier geweldige maanden ben ik weer thuis in het koude Nederland. Na even wennen is het echte werk begonnen en beginnen de a4tjes met de verzamelde data zich langzaam maar zeker te vullen.

Na mijn laatste blog had ik nog iets meer dan 3 weken te gaan. Op het punt van inleveren van dat blog veranderde Bali. Het regen seizoen was al een paar weken afgelopen en behalve een paar kleine buien, was het continu prachtig en heet weer. Tevens veranderde de windrichting, wat betekende dat je niet meer gezandstraald werd op het strand. Deze veranderingen in het weer hadden een belangrijk resultaat als gevolg; namelijk geen afval. Van een nat en overladen met afval eiland, veranderde Bali  in een paradijs. Doordat het stopte met regenen en de wind niet meer aanlandig stond, spoelden de rivieren met afval niet meer leeg en spoelde dit afval niet meer aan op het strand, met als gevolg dus mooie en schone stranden.

Recycling
Omdat het afval niet meer te vinden was op het strand was het tijd om op een ‘tour de afval’ te gaan. Met een Nederlandse gids ben ik naar de ‘zwaarst getroffen plekken’ gegaan om te kijken of het echt zo erg was als ik vermoedde. De eerste locatie was een klein lokaal recycle bedrijfje dat plastic sorteert en verwerkt voor het verdere recycle proces. Een goed initiatief, maar ontzettend klein.

Afvalscheiding

Mangrovebos
De tweede locatie was het mangrovebos. In een documentaire van André Kuipers had ik al beelden gezien, maar ik geloofde niet dat het zo erg kon zijn. Een mangrovebos staat ook wel bekend als de ‘broedkamer’ van de natuur en het is een kwetsbaar ecosysteem. Eenmaal aangekomen viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik had nooit gedacht ik dit zou aantreffen. Tonnen aan afval vanuit de rivier en zee hebben het mangrovebos gevuld met plastic, plastic en nog eens plastic. Foto’s zouden meer zeggen dan duizend woorden, in dit geval is dat ook zo.

Mangrove 3 Mangrove

Magnrove 2

Vuilnis stortplaats
Na het mangrovebos zijn we vertrokken naar de officiële vuilnis stortplaats (TPA). De TPA barst uit zijn voegen. Ik heb met laten vertellen dat deze inmiddels 2x zijn maximale capaciteit heeft bereikt. Gevolg hiervan is dat deze tijdens het regenseizoen overstroomt en dat afval direct in het mangrovebos of de zee in stroomt. Tevens is de TPA omringt door illegale stortplaatsen waar het ‘waardevolle’ afval gescheiden wordt van het waardeloze afval, wat dan weer gedumpt wordt op de TPA of in de rivier.

TPA

Paradijs?
In mijn andere blogs eindigde of begon ik of Bali het ‘paradijs’ was waarmee er geadverteerd werd. Na het einde van de rit kan ik hier eindelijk echt antwoord op geven. Ja, ik heb in Bali een paradijs gevonden. Niet het paradijs wat je voor ogen zou hebben met hagel witte stranden, kraakhelder water en palmbomen, maar een paradijs waar ik geweldige mensen om me heen had, vele mooie culturen heb mogen ervaren, stukken prachtige natuur heb mogen zien, leerzame, interessante maar ook choquerende dingen heb mogen zien en ervaren, maar bovenal een plek waar het geweldig was om onderzoek te mogen doen.

Blog: The clean up

Geplaatst op 13 maart 2014

Een maand na mijn eerste blog heb ik Bali een stuk meer kunnen verkennen. Ik ben inmiddels onder andere in Ubud, Sanur, Nusa Dua en bij Mount Batur geweest en heb tevens de complete westkust verkend. Ik sloot het vorige verhaal af met de vraag of ik Bali een paradijs kan noemen? Op het eerste gezicht lijkt Bali prachtig. Bali heeft prachtige stranden, goede surfspots geweldige uitzichten over de vulkanen, bergen en rijstvelden, prachtig mooie en luxe hotels en resorts, waanzinnige natuur, indrukwekkende cultuur en vele dieren. Maar is Bali paradijs? Nee. Bali is prachtig, maar geen paradijs. In ieder geval niet voor mij. Wat je niet gelijk ziet zijn alle verkeersproblemen, het watertekort, de armoede, de criminaliteit, de corruptie, maar bovenal het afvalprobleem.

Gelukkig zijn er verschillende mensen en organisaties die wat aan het probleem willen doen. Het is een gigantisch probleem, maar er wordt wel gezocht naar een oplossing. Zo is bijvoorbeeld Coca-Cola een belangrijk programma gestart om de stranden schoon te houden. Als groot bedrijf in Indonesië moet je een CSR (Corporate Social Responsibility) program hebben. Coca-Cola, Quicksilver en Garuda hebben ervoor gekozen om de BBCU (Bali Beach Clean Up) te starten. Ze sponsoren de beach clean ups op Kuta beach. Grote machines rijden over het strand om het afval op te vegen en op het strand staan een aantal afvalbakken, beiden met grote koeienletters Coca-Cola, Quicksilver en Garuda erop. Ook al heeft dit programma veel weg van ‘greenwashing’, het strand wordt wel opgeruimd.Bali Clean up

NGO’s, als bijvoorbeeld de R.O.L.E. foundation, zijn goed bezig en doen hun best. Ik ben meerdere malen bij deze foundation op bezoek geweest. Hun doel is het onderwijs, welzijn en zelfredzaamheid van mensen die leven onder slechte omstandigheden te verbeteren en tegelijkertijd de ecologische veerkracht en duurzaamheid van Bali te verbeteren. Ze proberen de lokale bevolking het belang van adequaat ‘wastemanagement’ bij te brengen om zo de oorzaak van het probleem aan te pakken.

Ik kom met veel toeristen in aanraking en ben in zekere zin zelf ook een toerist (en dus ook een participant in het afvalprobleem). De toerisme industrie, en daarmee bedoel ik zowel hotels als de individuele toerist, spelen beiden een rol in het probleem. Ze zijn voor een zeer groot deel de oorzaak van het probleem, waardoor ze ook bij de oplossing horen. Omdat er weinig hotels direct aan het strand liggen, voelen de hotels op Kuta Beach zich niet verantwoordelijk voor het strand. Dit vind ik raar, aangezien ze economisch afhankelijk zijn van de ‘schoonheid’ van Bali. Zonder schoonheid geen toerisme, zonder toerisme geen geld.

Toeristen zelf vinden het afval probleem verschrikkelijk wanneer ze ermee geconfronteerd worden, maar ze veranderen hun gedrag amper. Zo heb ik bijvoorbeeld een observatie gedaan in de Bintang supermarkt of toeristen plastic tassen weigeren wanneer deze wordt aangeboden. Na 45 min observatie had niemand van de +/- 50 mensen een plastic tas geweigerd. Het was zelfs zo erg dat mensen en plastic tas aannamen voor een flesje water of iets anders kleins. Ook was er een dame die een plastic tas wilde voor haar nieuw aangeschafte tas… Dit is een van de vele voorbeelden die laat zien dat er een verschil is tussen denken en handelen bij de toeristen in Bali.

IjenBuiten mijn onderzoek heb ik gelukkig ook nog de tijd om af en toe een uitstapje te maken. Zo ben ik met de scooter naar Java gereden om daar de Ijen krater te bezoeken. In 2,5 dag heb ik 400km gereden, maar het was het meer dan waard. De Ijen krater is een vulkaan waar nog steeds zwavel wordt gewonnen door mijnwerkers. De vriendelijkheid van de Javanen, de prachtige rijstvelden, de jungle, maar bovenal het bizarre landschap van de Ijen krater maakten deze toch tot een van mijn meest bijzondere reiservaringen ooit. Tevens heb ik een visum run moeten maken naar het drukke, maar leuke Kuala Lumpur. Deze twee tripjes waren een zeer welkome afwisseling en gaf me weer een frisse blik op mijn onderzoek.

Inmiddels heb ik nog maar een paar weken te gaan. Een korte, maar drukke agenda staat voor de boeg. Zo ga ik bijvoorbeeld volgende week op een ‘tour de trash’ op Bali, is het eindelijk gelukt om een afspraak in te plannen met een overheidsvertegenwoordiger en staan er verder nog vele interviews en observaties op de planning.

Blog: Afval

Geplaatst op 25 januari 2014

De eerste vier weken in het ‘paradijselijke’ Bali zitten er inmiddels op. Deze vier weken hebben voor mij in het teken gestaan van het leren van Bahasa Indonesia (de Indonesische taal) en het observeren van het afval probleem. De eerste dagen vond ik het erg meevallen met het afval, en ik vroeg me af of het wel een probleem was. De straten waren schoon, op het strand lagen een paar bekertjes en wat ander rommel en die rivieren stonden laag en leken in eerste instantie ook vrij schoon. Van een afval probleem leek geen sprake te zijn. Maar iedereen verzekerde me, het probleem is er en het is een groot probleem.

P1030613De eerste drie dagen heb ik continu in tropische regenbuien gezeten. Ik, en het toerisme hier, lag stil. Mijn activiteiten bestonden vooral uit de talencursus en de jet leg verwerken. Indonesische woordjes uit je hoofd leren en Breaking Bad kijken gaat je ook vervelen, dus met een poncho vond ik het een goed idee om eens het strand te bekijken. Op het strand werd aan alle onzekerheid een einde gemaakt. Door de regen en inlandse wind zijn er bergen en bergen aan afval aangespoeld op het strand. Mijn mond viel open van verbazing over  de hoeveelheid afval. Van bekers, tot flessen, tot slippers, tot tandenborstels, tot plastic zakken. Het hele strand lag er vol mee.

De weken die volgden gooiden me van de ene verbazing van hoe groot het probleem is naar de andere verbazing. Op 1 januari heb ik de traditionele nieuwjaar duik gedaan op het strand van Seminyak. Omdat het de dag ervoor flink had geregend lag het strand weer bomvol met afval. Hoe vies het strand ook was, ik moest het water in! Ik denk alleen niet dat veel mensen zo een verschrikkelijk smerige nieuwjaarsduik hebben gemaakt. Als ik ’s avonds met Stephanie van Dongen (medestudent Antropologie) een drankje deed op het strand, bleven wij ons verbazen over de hoeveelheid afval wat in een paar uur aanspoelde op het strand. Ik had verwacht dat ik inmiddels nu wel het ergste had gezien, maar toen ik drie dagen geleden over het strand ging hardlopen ben ik bijna net zo veel afval tegen gekomen als in de weken ervoor bij elkaar. Van hardlopen was op bepaalde plekken niet mogelijk omdat ik tussen het afval door moest zoeken naar een afval vrije plek om mijn voeten neer te zetten. De meest vervuilde stukken strand waren de stranden waar geen restaurantjes, barretjes of hotels zaten. Zou dit toeval zijn of heeft het te maken met ownership van het probleem?IMG_20131224_150412

Na vier weken merk ik dat het afval probleem vele onderliggende problemen heeft. Natuurlijk is het een ware ramp voor de natuur, maar het probleem brengt ook sociale problemen en conflicten met zich mee. Wat vooral interessant is, is dat de Balinezen vooral Jakarta en Javanen die op Bali werken en wonen de schuld geven van het afval probleem. De komende weken wil ik de relatie tussen de Balinezen, (tijdelijke) migranten vanuit Java en afval dan ook verder uitdiepen. Sommige Balinezen claimen dat het afval uit Java komt en aanspoelt in Bali, maar als ik tijdens een regenbui naast een rivier sta dan spreekt de hoeveelheid afval wat voorbij drijft dit compleet tegen. Na elke regenbui ligt het strand weer vol.

Kan ik Bali na vier weken nu paradijs noemen? Nee, nog niet. Door de drukte, het verkeer, maar voornamelijk het afval probleem kan ik Bali nog niet bestempelen als paradijs. De komende weken ga ik de rest van het eiland ontdekken, dus ik hoop dat Bali mij alsnog kan overtuigen! We gaan het zien!

 

3 Reacties op Tim: Indonesië

  1. Mirande schreef:

    Tim, Good luck with your thesis. Great work! Take care Mirande

  2. maurits santen schreef:

    Hey Timmie-boy! Looks like a very interesting study. The numbers you mention are beyond comprehension. 15.000 cubic meters! Thinking about this waste problem I wonder whether the tourists are to blame, and consequently if they should take ownership? Isn’t it a cultural problem? Isn’t the big problem that in Asiatic countries, environmental pollution isn’t regarded as a big, overall and common problem? In any way not a problem everybody is responsible for solving? Shouldn’t that be the focus? When tourists enter a world where the environment is clean and easily is held that way, isn’t it that they will comply in a natural fashion?

    Just kidding… You’r the expert!!

    Have fun,

    Your proud and jealous uncle

  3. Maida schreef:

    Leuk om te lezen wat je allemaal doet. Het klinkt alsofje goed materiaal aan het verzamelen bent!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>